Eerste Stap
Iedere Nederlandse werknemer heeft de vrijheid om zijn baan op te zeggen. In de meeste gevallen kan dat zelfs nagenoeg per direct. O.k., hier en daar geldt formeel een opzegtermijn. Maar in menig geval staat iemand bij zijn aangekondigde vertrek, met een ruim saldo aan gespaarde verlofdagen, louter en alleen nog formeel op de loonlijst.
Als werkgever kun je jaren en vele tienduizenden euro's in iemands kennis, vaardigheden en werkplek investeren. En de werknemer kan op ieder moment dat hem goeddunkt de pijp aan Maarten geven. Vaak gelokt door het 'grote geld elders' of omdat 'het werk en de baas hem niet langer aanstaan'.
Ik heb menig manager zien afknappen, nadat hij telkens maar weer zijn beste mensen naar de concurrent zag vertrekken. Ondanks zijn sociale gedrag en ondanks alle kansen en mogelijkheden die hij voor zijn mensen schiep. Dat werknemers op basis van 'wel begrepen eigenbelang' en 'gezonde economische motieven' hun keuzes maken is ook algemeen geaccepteerd. Menig 'slimme jongen of meisje' ontvangt van vrienden en bekenden enthousiaste bijval wanneer hij of zij een goede carrièremove maakt. Je bent al snel een held, wanneer je goed voor je eigenbelang weet op te komen.
Andersom worden werkgevers die op basis van precies diezelfde principes hun mensen willen ontslaan, afgeschilderd als hard en asociaal. "Zij degraderen mensen tot louter en alleen een productiefactor" en "Het lijken wel Amerikaanse toestanden", is dan het politiek correcte commentaar.
Dit is natuurlijk een schoolvoorbeeld van hypocriet gedrag: promoten dat je als werknemer te allen tijde mag kiezen voor je eigenbelang en vervolgens moord en brand schreeuwen als je baas dat ook wil doen.
Natuurlijk, ooit moest het arme proletariaat beschermd worden tegen kapitalistische uitbuiters. Maar die tijd ligt echt al heel ver achter ons. En het wordt hoog tijd dat we dat ook eens wettelijk gaan erkennen.
Misschien werpt u tegen, dat met name oudere werknemers moeten worden beschermd. Maar ik vraag me af waarom. Mag je soms als jongere werknemer alle kansen grijpen en moet je, wanneer je minder 'hot' en gewild bent op de arbeidsmarkt, ineens beschermd worden tegen je baas? Werkgever en werknemer zijn beiden verantwoordelijk om aantrekkelijk voor elkaar te blijven. Zowel aan het begin, als ook wanneer de jaren beginnen te tellen. Dat geldt immers voor elke menselijke relatie. Waarom dan ook niet op je werk?
Ook al zijn we er nog lang niet, de voorgenomen afschaffing van het last-in-first-out principe door het kabinet is een eerste stap naar erkenning van ieders eigen verantwoordelijkheid en een begin van rechtsgelijkheid tussen werkgever en werknemer.
Overige artikelen
StartpaginaOuderwets - Ouderwets Veel mensen roepen dat ze alleen nog maar willen doen 'wat goed voelt' of 'leuk is'. En managers met deze 'visie' willen het hun mensen vooral naar de zin maken.
Burenhulp - Burenhulp Netwerken gaat vaak als volgt. U gaat naar zoveel mogelijk bijeenkomsten en verzamelt zoveel mogelijk visitekaartjes. Of u die mensen heeft gesproken doet eigenlijk niet ter zake.
Zere Tenen - Zere Tenen Stel, u heeft zich lelijk in uw teen gesneden. U kent dat wel, blote voeten op het strand, kapot bierflesje. Au! Zelf pleisteren helpt niet.
Oud En Nieuw Managen - Oud En Nieuw Managen De laatste tijd hoor ik veel over oud en nieuw managen. Oud managen werkt niet meer! Zo moeten we geloven. Er is behoefte aan een nieuwe manier van managen.
Eerste Stap - Eerste Stap Iedere Nederlandse werknemer heeft de vrijheid om zijn baan op te zeggen. In de meeste gevallen kan dat zelfs nagenoeg per direct. O.k., hier en daar geldt formeel een opzegtermijn.