Nieuwjaarsperikelen

"Hallo, gelukkig nieuw jaar!" Kus links, kus rechts en nog eens links. "En hoe was het?" En vervolgens vertellen we elkaar hoe het ging tijdens de afgelopen feestdagen. 'Lekker weg geweest' of juist 'fijn met het gezin of de familie bij elkaar'.

Hier en daar wordt nog een achtergebleven oliebol soldaat gemaakt. En ook 'Jan, Anja en.... krijgen natuurlijk nog een hand, een zoen en de beste wensen. Wel, dan zit de eerste werkdag er eigenlijk wel zo'n een beetje op.

Gelukkig zijn er de eerste weken nog aardig wat recepties. Hapje, drankje, praatje links, praatje rechts. Gelukkig 'allemaal goed voor het netwerk en de sociale contacten'. En zo ergens half januari, na het laatste verdwaalde toastje en glas jus d'orange of champagne, dan denken we al weer aan carnaval (ik woon in Brabant) of de voorjaarsvakantie. "Wat ga jij trouwens doen met de zomer; weet je het al?"

Ben ik nu zuur of asociaal? Dat is in ieder geval niet mijn bedoeling. O.k., ik geef het toe, (en voor hen die mij kennen is dat geen geheim) ik ben niet zo'n fan van kerst en oud en nieuw en zo. Maar daar gaat het me hier niet om. Ik heb vaak het gevoel dat die eerste weken van zo'n nieuw jaar maar niet willen opschieten.

Het oude jaar wordt vaak voorgesteld als een oude man met grote baard (komt daar soms die baard van Sint Nicolaas vandaan?). En als beeld voor het nieuwe jaar gebruikt men dan een pasgeboren baby. En dat is ook precies zoals het soms lijkt te gaan. Alsof het nieuwe jaar nog moet leren lopen. Managers en directieleden analyseren nog druk het voorgaande jaar. En de anderen wachten dan vol spanning af wat de 'nieuw plannen zullen behelzen'. Oude zaken worden opgeruimd en lopende zaken afgehandeld.

En inderdaad, voordat je het weet is het dan al weer half februari. En dan, meestal zo na de eerste kwartaalcijfers, dan realiseert men zich dat men een goed zakelijk jaar niet op de sloffen binnenhaalt. De baby moet overeind. Sla dat kruipen maar over en begin direct maar met lopen. En eigenlijk liefst rennen, als het kan. Maar ja, dan staat de zomer al weer bijna voor de deur en dan...

Wat nu als we nu allemaal direct beginnen met lopen. En wat als we dat gewoon het hele jaar blijven doen. ('Vooruit met flinke tred' gaat een oud liedje). Dan hoeven we nergens te rennen. Worden we allemaal een stuk minder moe. Scheelt een hoop energie, ziekteverzuim en zo meer. En het leuke is: dan kom je ook nog eens ergens. Wat is nu eigenlijk de moraal van dit verhaal? Wel eigenlijk gewoon heel simpel: zullen we allemaal gewoon direct aan de slag gaan!

Een goed begin is tenslotte nog steeds het halve werk.




Overige artikelen

Startpagina

Koelkasten En Coaching - Koelkasten En Coaching Een koelkastenfabriek moet zo veel mogelijk goede koelkasten maken en verkopen. Dat is het bestaansrecht van die fabriek. Voor productie en verkoop zijn mensen nodig.

Leiderschap - Leiderschap Het lastige met leidinggeven is dat u tegengestelde talenten moet verenigen. Enerzijds duidelijke doelen stellen en mensen daaraan houden.

Prima Donna's - Prima Donna's In eerste instantie lijkt het de droom van iedere leidinggevende: mensen die zo goed presteren dat ze de gestelde targets meer dan realiseren.

Watje Of Slimmerik - Watje Of Slimmerik Ruim vijfentwintig procent van alle directeuren heeft een personal coach. Dat blijkt uit een onderzoek van het Nederlands Centrum voor Directeuren.

Heropvoeding - 2005-05 Heropvoeding Een ondernemer is een mens zoals ieder ander. Getrouwd, samenwonend of vrijgezel. Oud of jong. Jongen of meisje. Aardig of een galbak.

Anneke Walraven
MD De Wandelende Coach